Dutchlivings 2 sale

Soms hik je al een tijd tegen dingen aan in je huis, die je eigenlijk niet meer vindt passen. Of je hebt er een paar van iets en 1 was ooit eigenlijk al meer dan genoeg (ruimte technisch dan...), maar je bleef stug volhouden dat 2 véél leuker was. En nu kom je tot de conclusie dat het toch wel wat vol is (vol is vol wil ik niet zeggen), dus spullen moeten weg. Ook dat ene leuke rotan kinderstoeltje van ROHE, want 2 van die stoeltjes in een huis, waarvan de jongens alleen maar op de grond zitten (te Xboxen), is toch ietwat overdreven (jaja, ik geef toe...) Maar ook dat knal oranje krukje dat op moment van aankoop nog zo leuk in de inrichting van het huis paste, maar inmiddels niet echt meer meedoet met de naturel kleuren van datzelfde huis. Dus ook weg. En zo is er nog meer, en het is allemaal leuk. Alleen niet meer in ons huis.

Vintage knikarm lamp €20,-

Oranje ijzeren kruk €20,-

VERKOCHT!
Lichtsnoer, 10 lampen. Voor binnen en buiten €20,-

Rieten opbergmand €15,-

Rotan kinderstoeltje, mist 2 spijltjes. €45,-

VERKOCHT!
Lamp met snoer en haak, zwart €15,-

VERKOCHT!
Lamp met snoer en haak, oranje €15,-

Roest letter A, afmeting +/- 40cm hoog. €15,-

Werkplek

Op de verlanglijst voor de verbouwing stonden op nummer 1 en 2 'ruimte' en 'eigen werkplek'. Niet per sé in die volgorde, ik wilde het gewoon alletwee, ik ben een vrouw.
Na de verbouwing heb ik 'ruimte' en 'eigen werkplek'. Het leven is niet zo moeilijk, dat blijkt maar weer. Ok, er stond ook 'mooie inbouwspotjes' op. Dus die kwamen er gelukkig ook. Daar kan ik ontzettend gelukkig van worden; de trap oplopen en dan mijn inbouw spotjes aandoen en de gehele ruimte prachtig verlicht zien worden. Je kan het nog zo mooi inrichten, als de verlichting niet klopt, slaat het nergens op.

Ook wat ruimte betreft, mag de vlag uit. Ik kan mijn yogamat uitrollen, zonder dat ik mijn bureau of bed hoef te verschuiven. Liggend op mijn mat, kan ik alles doen, zonder ook maar iets binnen een meter omver te stoten. Best fijn, als je voorheen bijna met je hoofd onder het bed moest liggen om een redelijke plank uit te voeren.

En dan mijn 'eigen werkplek'. Daar ben ik misschien nog wel het meest blij mee. Een eigen bureau, met mijn eigen spullen. Die ik er gewoon op kan laten liggen, zonder ze kwijt te raken (als vrouw in huis met 4 mannen in 1 huis weet ik inmiddels, manen 'vergeten' geleende spullen terug te leggen). Maar ook een eigen werkplek, waar niet meer de rommel van eerder genoemde 4 mannen rondslingert. Want ook dat weet ik inmiddels uit ervaring; mannen vergeten ook hun eigen spullen terug te leggen.
Een eigen werkplek, met een langgewenste inspiratiemuur erachter. Was mijn lief echt heel blij mee, een gat boren in de nieuwe muur voor een prikbord moet dat nou? Toch maar even gewacht tot hij even de deur uit was. Mooie foto's, grafische details, teksten, alles wat ik inspirerend vind, gaat aan de muur. Klaar om aan de slag te gaan dus.

Nu alleen nog de wifi optimaal daarboven. Dan hoef ik mijn blogs tenminste niet meer beneden in de woonkamer te schrijven, tussen rondslingerende spullen van de 4 bovengenoemden, maar gewoon op mijn 'eigen werkplek'.

Is het al voorjaar?

Na het weekend gaat de temperatuur omhoog en gaan we richting de 10 graden. Bij zo'n nieuwsbericht krijg ik altijd de voorjaarskriebels. Raar natuurlijk, want het is nog steeds januari en we moeten nog even, maar toch. Ik weet ook wel dat het pas voorjaar is als de magnolia in onze voortuin uit de knoppen komt en zoals ze er nu bij staat, lijkt ze nog niet echt aanstalten te maken. Maar als ik in de bloemenwinkels de bloesemtakken al zie staan en daarnaast bossen wilgen katjes (Salix), dan is het al bijna Pasen wat mij betreft.

Wilgen katjes maken me sowieso blij, want ook al ben ik allang geen klein meisje meer (oh I wish!) ik kan het nooit laten om even aan die kleine zilvergrijze bolletjes te voelen hoe zacht ze zijn. En het grappige is, vandaag deed onze jongste precies hetzelfde toen ik met een bos wilgen katjes thuis kwam. En ook hij kan niet wachten tot het voorjaar wordt, maar om een andere reden dan de mijne; zijn voetbal is voor morgen afgelast door de vorst. Daar werd hij niet vrolijker van, ik wel. Om 7:45 uur in het donker verzamelen voor een potje voetbal, is niet echt mijn favoriete bezigheid. Was het maar vast voorjaar, dat is voor iedereen beter. Echt.

Nieuw jaar, frisse blik

Met het nieuwe jaar dat alweer een tijd onderweg is, leek het me een goed moment om mijn blog weer op te pakken. Vorig jaar na de verbouwing is de klad namelijk in het schrijven gekomen, net als bij het fotograferen. Toch 2 dingen die ik heel graag doe, maar waar op de een andere manier niet echt ruimte of tijd voor was. Maar goed, de verbouwing is klaar, onze slaapkamer is klaar, we hebben de eerste zonnige dagen op ons boventerras gehad, kortom, het is hier fantastisch! Zelfs mijn lief vindt dat. Inmiddels. Want hij was niet al te blij met mijn geweldige plan om een reuze Strelitzia in onze slaapkamer te zetten. Hij heeft niks tegen Strelitzia's, wel tegen het feit dat hij mijn nieuwe kindje (én zijn pot én de aarde én de zakken steentjes) naar boven moest sjouwen. Heb hem nog maar niet gezegd dat de aarde binnenkort ververst moet worden.

Zoals met zoveel, lijkt alles na verloop van tijd alweer zo gewoon. Een mens schijnt snel aan dingen te wennen. Zo ook hier in huis. Alsof de extra verdieping er altijd is geweest, alsof ik altijd al een slaapkamer had die in het licht baadt. Toegeven, als ik met een volle wasmand naar boven zeul, zijn dat niet de eerste dingen waar ik aan denk. Is mijn kamer niet iedere dag spik en span, klaar voor een foto (ik had het me nog zo voorgenomen, faal), maar welk huis is dat wel? Gelukkig hebben we de foto's nog ;)





Mijn werkplek, er is er nog 1,die staat hier haaks op.
Dat is die van mijn lief, maar die is dus echt niet fotowaardig, mannen dingetje.

De kamer is nieuw, de spullen deels oud.
De lijstjes en het kleed vonden we in een geweldige kringloopwinkel in Gent.

Mijn kindje, met wat gewicht, een Strelitzia Reginae. De geweldige lamp is van IKEA.

And the winner is...me!

I'm not really the person to enter a competition, but when someone told me about the styling your study contest of At Mine I just had to join. With the vintage Gispen desk we actually bought for the new bedroom of our son Jens (but is still in our livingroom, because of the renovation of our house) I styled our study and guess what? I won! Read more about it on 

http://blog.atmine.com/styling-challenge/styleatmine-home-study-winner/

So happy! Thank you At Mine! I think Jens has to wait for his desk just a little longer ;)

Mijn leen bureau

Nu de verbouwing maandag eindelijk van start gaat (steeds werd het uitgesteld vanwege de regen) is het moeilijk om me in te houden niet al van alles voor de nieuwe kamers te kopen.

De kamer van de jongste en oudste zijn inmiddels klaar, maar er valt nog genoeg te kopen voor de kamer van mijn lief en mij en de kamer van onze middelste (gelukkig maar!).

Een normaal mens zou zich waarschijnlijk inhouden tot de hele verbouwing afgerond is, maar ik kan het niet. Onze middelste wilde graag een serieus bureau, net als zijn grote broer. Prima, u vraagt, wij draaien. Laat dat speuren naar serieuze meubelstukken nou net één van mijn favoriete bezigheden zijn. Dus zo gezegd zo gedaan. Een waanzinnig mooi donker legergroen Gispen bureau is het resultaat van mijn speurwerk. Fijn dichtbij op te halen, en nog voor een goede prijs ook, mijn lief blij. Minder blij werd hij van het ophalen (ik vind, hij haalt); loodzwaar en amper demontabel. Maar hij is een doorzetter en nu staat er dus een prachtige vintage Gispen in onze woonkamer en ben ik er stiekem een beetje verliefd op geworden. Als de verbouwing straks klaar is, gaat hij naar de kamer van de middelste. Maar zoals het met verbouwingen gaat, die worden hier en daar uitgesteld. Helemaal niet erg, tot die tijd geniet ik er van.

Varens uit het bos

Wat je op een woensdagmiddag in het bos allemaal niet tegen kunt komen! Terwijl ik stond te wachten tot de jongens uitgedold waren met takken slepen (wist je dat een mens gemiddeld 15.000 uur wacht in zijn leven? nou ik haal met gemak de 20.000 uur) viel mijn oog op een prachtige varen struik. En dan gaat het in mijn hoofd snel. Ik zie de structuur, de donker groene kleur en denk alleen maar; afknippen en naar huis.
Gelukkig had mijn middelste zijn zakmes bij zich (ik vervloek dit normaal, nu was ik er blij om) en kon ik een paar takken mooi afsnijden. Zo, naar huis jongens! We gingen toch pannenkoeken eten? Echt, het zijn hier in huis net olifanten, vergeten nooit iets, alleen als ik iets vraag. Eenmaal thuis konden de varentakken nog net. Ze drogen tot mijn verbazing best snel in, dus gauw vasgeplakt met wat spuitlijm en in een lijst gedaan. En in die lijst blijven ze dus gewoon heel lang goed. Het groen blijft mooi en ze blijven goed zitten. Koop er wel een echte grote lijst voor (mijn lijst is 70cmx100cm), want ze zijn groter dan je zou denken. En in ruime lijst ogen ze nog groter. Groot en super mooi, het resultaat is prachtig!

Mix and match

Ik heb het geprobeerd, keurig 6 dezelfde stoelen om onze eettafel heen, maar het werkte niet. Iedere keer als ik er naar keek, voelde het niet af (herkenbaar?). Dus op zoek naar andere stoelen (hé, hallo nieuwe hobby!). En dat werden eigenlijk allemaal verschillende modellen en stijlen. Geen toeval, ik hou nou eenmaal van vintage en van modern. En nu, zoveel stoelen later voelt het eindelijk als goed. Het is een mix and match van verschillende stijlen en ik ben er blij mee. Mijn laatste vondst was een groene stoel, gevonden bij de Kringloopwinkel, voor maar euro 7,50. Daar kan ik dan terug in de auto heel blij mee zijn, want hij maakt het gewoon af!

Trolley

Rondkijken zonder echt op zoek te zijn naar iets, op een site als Marktplaats is als boodschappen doen als je nog niet gegeten hebt. Je komt altijd thuis met iets wat je eigenlijk niet nodig had. Zo ook dit keer. Ik was niet op zoek naar een trolley, maar ja, als je er dan een paar tegen komt op Marktplaats, zoek je toch even door naar die ene mooie. En ja hoor,  na een tijdje rond zoeken vond ik deze, oud groene, ijzeren trolley. Tenminste, ik vind altijd van alles, mijn lief haal het waar dan ook vandaan op. Toch nog even gevraagd of het lollige bedrag van 20 euro wel klopte, maar het klopte. Nieuwe houten platen er in, lak erover, klaar. Ik hou van Marktplaats.

Looking around at sites like Ebay, without really needing anything, is like going to the grocery store, when you're hungry; You always end up with things you didn't need. And that was exactly what happened this time. I wasn't looking for a trolley, but when I saw one scrolling down, I couldn't help myself in search of an even prettier one. And that was when I found this old green, iron trolley. Well, I find things, my love picks them up. He had to check the price because it was so ridiculously cheap, but it really was 20 euros. Replaced the wooden plates, put some varnish on it, done. I love sites like Ebay.

Nieuwe aanwinst

Al een tijd was ik op zoek naar een groot en krachtig, zwart wit portret. Eentje die bij je binnen knalt, het moment dat je het ziet. Ons interieur had het nodig nu alle muren wit zijn in plaats van donker grijs. Gewoon een beetje tegenhang zeg maar.
Deze foto van dit Himalayaanse jongetje is het geworden. Het is net de Monalisa, hij blijft je volgen met zijn ogen, waar je ook staat in de kamer.
Het maakt een ontzettend mooi contrast met het hout en de witte muren van de woonkamer. En het groene stoeltje? Gisteren gevonden in de kringloopwinkel en eigenlijk is hij voor aan het bureau van mijn middelste zoon. Maar omdat het groen exact de kleur groen van de groene kat uit het Andy Warhol portret heeft, mag hij nog even blijven staan.


For a while I was looking for a big and powerfull portrait. One that hits you, the moment you see it. Our interior needed it, since all the walls are white now instead of the dark grey they used to be. They needed it for the contrast. I choose this picture of this Himalyan boy. He's like the Monalisa, his eyes follow you around, where ever you are.
The contrast of this picture with the white walls and the wood in the house is beautiful. And for this green chair? I found it at a thriftshop yesterday and bought it to place it at the desk of son, but the green matches so well withe the green cat in Andy Warhols portrait, it can stay here a little longer.