Plantenliefde

Ik moet eerlijk bekennen dat ik alle planten mooi vind. Behalve cactussen, daar vind ik niks aan en ook vetplanten doen me niet zo veel, maar dat was het wel zo'n beetje. Zelfs de 'vleesetende' planten van mijn jongste zoon kan ik in al zijn apartheid fascinerend vinden (hij klapt zijn getande bladeren dicht als er een vliegje op komt zitten, ontzettend cru, maar hé, natuur!). Maar er zijn een paar planten die echt mijn favoriet zijn en allemaal een plekje in huis hebben gekregen. En dat was niet makkelijk, want ik ben van de grote soorten. Niet dat er niet genoeg ruimte was, nee, ik heb ook nog rekening te houden met de 4 mannen die hier ook wonen en niet net zulke plantliefhebbers zijn als ik.


Strelitzia Reginae
Mijn letterlijk en figuurlijk grootste liefde is de Strelitzia Reginae die op onze slaapkamer staat en daar ook echt een statement maakt. De ruimte is helemaal wit en deze plant knalt gewoon je gezichtsveld binnen als je die kamer inloopt.
Het duurde even tot ik mijn lief overtuigd had dat deze plant toch écht een goed idee was, maar inmiddels is hij het met me eens.

Een korte periode van het jaar heeft ze prachtige bloemen, maar ook zonder deze bloemen is ze mooi. En blijkbaar is onze slaapkamer de perfecte temperatuur, want ze groeit als een malle. Ik heb in de winter alleen iets te veel water te geven, daar kwam ik gelukkig op tijd achter, daardoor is ze nu wat later met bloemen, eerst herstellen. 

Op dit formaat kwam de Strelitzia bij ons in huis vorig jaar mei.

Dit is het formaat van de Strelitzia na bijna een jaar.

Monstera Deliciosa
Een andere favoriet in huis is de Monstera. De Monstera Deliciosa wel teverstaan. Gelukkig niet het formaat van de Strelitzia, tenminste, nog niet, maar dat weten ze hier in huis nog niet. De bladeren van deze plant zijn groot en hebben een bijna grafisch open patroon. Mooi hoe deze plant groeit en zijn luchtwortels alle kanten op laat gaan. Deze luchtwortels kun je overigens gewoon in de grond steken, of afknippen. Heb je nou een blad met daaraan een wortel, dan is deze heel makkelijk af te knippen en te stekken (blad en de wortel samen, niet alleen de wortel). De Monstera is een ontzettend makkelijke plant, hoeft niet op een ontzettend lichte plek te staan (al vindt hij dat wel fijner) en ook qua water is eerder te weinig dan teveel meer dan genoeg.

Monstera Deliciosa

Ficus Lyrata
En dan mijn Ficus Lyrata. Ook wel de Vioolblad Vijg genoemd vanwege zijn enorm grote, glanzende bladeren. Ook geen heel lastige plant, een lichte plek (zon mag) en water (kleine hoeveelheid per keer) als de grond droog wordt. Voor alle planten geldt eigenlijk; lieer te weinig water, dan te veel. Behalve dan de vleesetende planten van zoonlief, die moeten iedere dag water op hun schoteltjes, en dat is ook echt op aan het einde van de dag!

Mijn Ficus en ik.

De Ficus toen hij net hier in huis was, nog niet op zijn inmiddels vaste plek bij het raam.

Wat er hier zoal nog meer in huis staat? (Te veel, zou mijn lief denk ik zeggen). Hierboven een foto met bijna alle planten uit het huis. Per onderstaande plant kun je op de link klikken om te lezen over hun verzorging.

Op onze eettafel staat een prachtige Philodendron Xanadu. Net als de Mostera een jungle van een plant met prachtige bladeren in de vorm van een veer. (Op de foto hier boven staat de Philodendron Xanadu op het zwarte krukje rechts).

Verder heb ik in onze vensterbank een vanuit de pit gegroeide avocado plant staan. Een plant laten groeien uit een zaad/pit, blijft een leuk experiment om te doen, wil je het ook eens proberen? Een paar blogs terug leg ik stap voor stap uit hoe je een avocado plant kan laten groeien vanuit een pit. (Op de foto hier boven staat de Avocado plant op het houten krukje rechts vooraan).

In ons keukenraam staat een Alocasia Calidora, ook wel de Olifantsoor plant genoemd. Prachtig grote bladeren en een mooi fris groen uiterlijk. (Op de foto hierboven staat de Alocasia Calidora op de grond, in het midden).

Op onze slaapkamer staan, naast de Strelitzia Reginae een Alocasia Zebrina (hier op de foto staat deze plant op het bureau) en een Calathea Medaillon (niet op de foto). Deze Calathea wordt ook wel de levende plant genoemd, omdat hij tegen de avond, zijn bladeren sluit.
Verder staat er op de eerste verdieping nog een prachtig decoratieve, donker groene Zamioculcas met glanzende bladeren en op de kamer van mijn jongste zoon staan 2 vleesetende planten; een Venus Vliegenval en een Sarracenia Vogel heel vredelievend naast een oude bekende, de Pilea, oftewel de Pannekoekplant.

Stek, daar wil je wonen

Soms kom je ergens binnenstappen en voel je je gewoon thuis, ken je dat? De meeste mensen zullen dat hebben als ze iemands huis binnenkomen, maar ik heb dat bij Stek in Rotterdam. Nu heb ik dat al snel bij Rotterdam (inderdaad, dit was een thuiswedstrijd), maar bij Stek vooral. Want werkelijk alles, alles, is daar zoals je het thuis eigenlijk zou willen, maar wat gewoon niet kan. Want wie heeft er nou bijvoorbeeld in zijn woonkamer een mega grote Alocasia (plant) staan? Nee, ik ook niet. Stek wel.

Maar het is niet alleen dat, het is ook de georganiseerde plantenchaos die in deze winkel heerst. Overal waar mogelijk, staan de mooiste planten en stekjes, goed verzorgd, want ze hebben er groot verstand van daar. Bij mij thuis zou de helft het al niet overleven, maar mijn huisgenoten (4 mannen, die 2 vetplantjes op een schaaltje al een Urban Jungle noemen), zouden al dat groen ook helemaal niet snappen, ben ik bang. Maar bij Stek snappen ze het wel.

Net als de witte vloer. Wie bedenkt er nou een witte houten vloer in een winkel vol planten (lees aarde, nattigheid). Maar op de Nieuwe Binnenweg 195B, doen ze het gewoon.  Zelfs met mijn 3 kinderen in huis, durf ik een witte vloer niet aan, maar bij Stek ligt die witte vloer gewoon, jaloersmakend leuk te zijn. Want dat is Stek. Jaloersmakend leuk.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de hoeveelheid groen boeken, de originele accessoires, de prachtige kunst die ze tentoonstellen en het gezellige personeel dat deze winkel runt. Maar daar ga ik het allemaal niet over hebben. Is ook helemaal niet nodig, want dat ontdek je zelf wel. Als je bij hun de winkel binnenstapt. En gewoon niet meer naar huis wilt. (Oja, had ik al gezegd dat je hier nooit met lege handen de winkel verlaat? Ik heb eigenlijk een plantenstop, maar liep vorige week nog met een kamerlinde de deur uit. Dat is Stek. Succes!)

Stek de stadstuinwinkel vind je in Rotterdam op de Nieuwe Binnenweg 195B. www.stekrotterdam.nl

WONDERPLANTS

(Leestip! Na het lezen van deze blog zou het zo maar kunnen zijn dat je dit boek wilt aanschaffen, hou daar rekening mee ;)

Als je net als ik inmiddels, een behoorlijke verzameling planten in huis hebt staan, je vingers inmiddels groen beginnen aan te lopen en je, naast het verzorgen van planten, er ook nog eens graag over leest en mooie plaatjes kijkt, dan wil ik je bij deze het boek Wonderplants aanraden.

Want naast planten, hun verzorging en talloze tips, is het boek voorzien van foto's met prachtige interieurs van over de hele wereld. En dat vind ik, als planten- én interieurliefhebber
zo fijn aan dit boek. Het is niet zoals de vele andere plantenboeken die ik in mijn bezit heb (waarvan enkele zelfs van mijn oma) puur functioneel om de verzorging van een plant op te zoeken, dit boek blijf je inkijken en doorbladeren omdat het vreselijk inspireert. Dat komt waarschijnlijk omdat het ook door 2 planten- en interieurfans gemaakt is, want hun enthousiasme leest heerlijk gemakkelijk weg.

Ik kocht het boek Wonderplants (2016) voor €34,99 bij www.Bol.com

doe het zelf avocado's

(Tips on how to grow an avocadotree, scroll down.)

Het begon allemaal met een kastanje. Het was herfst en mijn lief en ik (toen nog kindloos en oh, wat hadden we het druk met niks) hadden een wandeling gemaakt en mijn zakken zaten vol met kastanjes. Niks bijzonders hier in huis; zomers verzamelen we schelpen, later in het jaar kastanjes, eikels of dennenappels. Bij thuiskomst gingen de kastanjes in potjes met aarde en dat was dat. Ik werd zwanger van onze eerste en zowaar, de kastanje werd een plant! Toen we gingen verhuizen, ging de kastanje van de pot in de grond en begon te groeien als een gek. Hoe gaaf was dit? De eerste snoei ging me wel aan mijn hart, maar was nodig (dat vond ik zelfs). Een van de afgesnoeide takken was zo groot als onze inmiddels 8 jarige zoon Finn, dus dat de kastanje het goed deed, daar hoefde ik niet over te twijfelen.
Een paar jaar later kregen we zelfs echte kastanjes aan de boom en konden we in de herfst onze eigen kastanjes rapen.
Nog steeds staat de boom in de tuin en ja, hij groeit, want dat doen bomen nou eenmaal en kastanjebomen in het bijzonder. Voorwaarde van mijn lief is dat hij zo nu en dan gesnoeid wordt. Prima wat mij betreft. Mijn voorwaarde is dat, mochten we ooit gaan verhuizen, Finn zijn kastanjeboom meeverhuisd. Moet mijn lief altijd om lachen, maar ik ben serieus. Grappig hoe ik, die het vroeger vertikte om met mijn moeder mee te gaan naar een tuincentrum (of woonwinkel) gewoon groene vingers bleek te hebben! Tegenwoordig kun je me geen groter plezier doen dan me in een tuincentrum te zetten en dat komt door die kastanjeboom (hoe dat met die woonwinkel afgelopen is, hoef ik je zeker niet te vertellen).

Na de kastanje volgden nog wat projecten, de een lukte, de andere niet. Tot ik een keer een avocado had gegeten en me afvroeg hoe dat met die pit zat. Onwetend stopte ik hem in een potje met aarde, maar er gebeurde niks. Lang leve internet, want daar stond precies uitgelegd hoe een avocado pit te groeien. Gelukkig voor mij eten we hier bijna dagelijks avocado's, want ook dat bleek niet altijd even goed te werken. Totdat er toch een pit wortel begon te schieten! Hoe blij kun je zijn! De avocado deed het zo goed, dat ik hem kon verpotten en nu groeit hij langzaam maar gestaag. Ik verwacht op de korte termijn nog geen avocado's, maar we zijn onderweg. En mochten we ooit verhuizen, dan gaat ook deze boom gewoon mee, net als de kastanjeboom!


Avocado Tips:

-Zoek in de supermarkt een goed rijpe avocado (zo een die, als je er inknijpt, echt goed indeukt)

-Haal de pit er voorzichtig uit en zorg dat je de onderkant van de pit waar een soort staartje uitsteekt, niet beschadigd.

-Was de pit schoon (pas op dat de onderkant niet beschadigd)

- Prik voorzichtig op 1/3 van de onderkant 3 houten prikkers op dezelfde hoogte in de pit. Het is namelijk belangrijk dat de pit met zijn 1/3 onderkant onder water komt te staan.

- Vul een glas tot de rand met water en zet dit in een zonnige vensterbank of op een zonnige plek.

- Leg nu de pit met de ingestoken prikker op het glas en kijk of de verhouding 1/3 klopt.

Je zult merken dat het water verdampt en dat de pit dus soms met minder water komt te staan. Vul dan het water bij.
En nu maar wachten. Het kan echt lang wachten en het enige wat je kunt doen is af en toe het water verversen en wachten. Lang wachten.
Je zult zien dat de pit gaat splijten, dat is een goed teken. De wortel en het plantje kome namelijk van binnenuit de pit.

Als het plantje begint te groeien en een beetje stevige steel krijgt, plaats je de pit (of in ieder geval alles wat er van over is, want de pit vergaat langzaam) in de aarde in een pot. Zorg dat pot groot genoeg is, zodat de wortels alle ruimte hebben. Zorg dat in ieder geval de wortels goed in de aarde zitten, de pit hoeft niet (volledig) onder de aarde.
Plaats de pot op een zonnige plek en geef regelmatig water. That's it! Succes!



Avocado Tips:

-find yourself a very ripe avocado, one that deforms when you push it.

-remove the seed of the avocado carefully, make sure you don't scratch the down side of it, especially the little piece that is sticking out on the down side.

-clean the avocado seed with water.

-stick 3 toothpickers at 1/3 from the bottom (see picture). The avocado seed has to be 1/3 under water.

-fill a glas full with water and place the avocado seed on top of the glass. The bottom of the seed has to be 1/3 under water, remember that.

-find a sunny place for the glass with the seed in it somewhere in the house.

-all you have to do now is wait. And wait some more. And some more. It takes some time, but it's worth it.

- if the avocado seed starts to grow, wait till there's an actual small plant growing (still from the seed in the water)and then place this plant in a flowerpot with soil. Put this in a sunny place and water it. Simple as that! Goog luck!

Dutchlivings 2 sale

Soms hik je al een tijd tegen dingen aan in je huis, die je eigenlijk niet meer vindt passen. Of je hebt er een paar van iets en 1 was ooit eigenlijk al meer dan genoeg (ruimte technisch dan...), maar je bleef stug volhouden dat 2 véél leuker was. En nu kom je tot de conclusie dat het toch wel wat vol is (vol is vol wil ik niet zeggen), dus spullen moeten weg. Ook dat ene leuke rotan kinderstoeltje van ROHE, want 2 van die stoeltjes in een huis, waarvan de jongens alleen maar op de grond zitten (te Xboxen), is toch ietwat overdreven (jaja, ik geef toe...) Maar ook dat knal oranje krukje dat op moment van aankoop nog zo leuk in de inrichting van het huis paste, maar inmiddels niet echt meer meedoet met de naturel kleuren van datzelfde huis. Dus ook weg. En zo is er nog meer, en het is allemaal leuk. Alleen niet meer in ons huis.

Vintage knikarm lamp €20,-

Oranje ijzeren kruk €20,-

VERKOCHT!
Lichtsnoer, 10 lampen. Voor binnen en buiten €20,-

Rieten opbergmand €15,-

Rotan kinderstoeltje, mist 2 spijltjes. €45,-

VERKOCHT!
Lamp met snoer en haak, zwart €15,-

VERKOCHT!
Lamp met snoer en haak, oranje €15,-

Roest letter A, afmeting +/- 40cm hoog. €15,-

Is het al voorjaar?

Na het weekend gaat de temperatuur omhoog en gaan we richting de 10 graden. Bij zo'n nieuwsbericht krijg ik altijd de voorjaarskriebels. Raar natuurlijk, want het is nog steeds januari en we moeten nog even, maar toch. Ik weet ook wel dat het pas voorjaar is als de magnolia in onze voortuin uit de knoppen komt en zoals ze er nu bij staat, lijkt ze nog niet echt aanstalten te maken. Maar als ik in de bloemenwinkels de bloesemtakken al zie staan en daarnaast bossen wilgen katjes (Salix), dan is het al bijna Pasen wat mij betreft.

Wilgen katjes maken me sowieso blij, want ook al ben ik allang geen klein meisje meer (oh I wish!) ik kan het nooit laten om even aan die kleine zilvergrijze bolletjes te voelen hoe zacht ze zijn. En het grappige is, vandaag deed onze jongste precies hetzelfde toen ik met een bos wilgen katjes thuis kwam. En ook hij kan niet wachten tot het voorjaar wordt, maar om een andere reden dan de mijne; zijn voetbal is voor morgen afgelast door de vorst. Daar werd hij niet vrolijker van, ik wel. Om 7:45 uur in het donker verzamelen voor een potje voetbal, is niet echt mijn favoriete bezigheid. Was het maar vast voorjaar, dat is voor iedereen beter. Echt.

Nieuw jaar, frisse blik

Met het nieuwe jaar dat alweer een tijd onderweg is, leek het me een goed moment om mijn blog weer op te pakken. Vorig jaar na de verbouwing is de klad namelijk in het schrijven gekomen, net als bij het fotograferen. Toch 2 dingen die ik heel graag doe, maar waar op de een andere manier niet echt ruimte of tijd voor was. Maar goed, de verbouwing is klaar, onze slaapkamer is klaar, we hebben de eerste zonnige dagen op ons boventerras gehad, kortom, het is hier fantastisch! Zelfs mijn lief vindt dat. Inmiddels. Want hij was niet al te blij met mijn geweldige plan om een reuze Strelitzia in onze slaapkamer te zetten. Hij heeft niks tegen Strelitzia's, wel tegen het feit dat hij mijn nieuwe kindje (én zijn pot én de aarde én de zakken steentjes) naar boven moest sjouwen. Heb hem nog maar niet gezegd dat de aarde binnenkort ververst moet worden.

Zoals met zoveel, lijkt alles na verloop van tijd alweer zo gewoon. Een mens schijnt snel aan dingen te wennen. Zo ook hier in huis. Alsof de extra verdieping er altijd is geweest, alsof ik altijd al een slaapkamer had die in het licht baadt. Toegeven, als ik met een volle wasmand naar boven zeul, zijn dat niet de eerste dingen waar ik aan denk. Is mijn kamer niet iedere dag spik en span, klaar voor een foto (ik had het me nog zo voorgenomen, faal), maar welk huis is dat wel? Gelukkig hebben we de foto's nog ;)





Mijn werkplek, er is er nog 1,die staat hier haaks op.
Dat is die van mijn lief, maar die is dus echt niet fotowaardig, mannen dingetje.

De kamer is nieuw, de spullen deels oud.
De lijstjes en het kleed vonden we in een geweldige kringloopwinkel in Gent.

Mijn kindje, met wat gewicht, een Strelitzia Reginae. De geweldige lamp is van IKEA.

And the winner is...me!

I'm not really the person to enter a competition, but when someone told me about the styling your study contest of At Mine I just had to join. With the vintage Gispen desk we actually bought for the new bedroom of our son Jens (but is still in our livingroom, because of the renovation of our house) I styled our study and guess what? I won! Read more about it on 

http://blog.atmine.com/styling-challenge/styleatmine-home-study-winner/

So happy! Thank you At Mine! I think Jens has to wait for his desk just a little longer ;)

Konijnen aan de muur

Het gebeurt niet vaak dat ik een blog die ik schrijf voor mijn kidslabel Minidutchlife, ook gebruik voor Dutchlivings. Puur omdat Minidutchlife mijn 'alles wat ik leuk vind voor kinderen' blog is, en Dutchlivings mijn 'grote mensen' blog. Maar soms, heel soms, kom je iets tegen wat zo ontzettend leuk is (en nee, ik word niet gesponsord om deze blog te schrijven), dat kinderen én grote mensen het moeten weten.
Zo kwam ik een paar maanden geleden bij toeval terecht op het Instagram account van Susan Meijerink en was op slag verliefd op het werk wat zij maakt. Deze crea bea maakt van papier mache de meest prachtige dieren (ze doet ook verzoeknummers :) en aangezien ik voor de kamer van Kaya en Jens nog steeds iets 'aparts' wilde hebben (onze heerlijke puber Finn had er niet zo'n behoefte aan, snap ik wel), vroeg ik haar of ze misschien voor de jongens hun konijnen Donut & Pepper, wilde maken in papier mache. En zo geschiedde. Gisteren kwamen ze met de post, geadresseerd aan de jongens (kinderen vinden 'eigen' post geweldig) waarvoor dank Susan! Mijn lief vroeg wat ik nu weer besteld had en kreeg haast een hartverzakking toen ik zei, 2 nieuwe konijnen, maar verder zijn ze met groot enthousiasme ontvangen!
En ze zijn mooi, zo mooi! Ze komen zo mooi uit tegen de zwarte muur in hun kamer. Kijk, daar kan ik nou ontzettend blij van worden. En daarom schrijf ik er dus ook over op mijn 'grote mensen' blog. Kun jij ook blij worden!

Mijn leen bureau

Nu de verbouwing maandag eindelijk van start gaat (steeds werd het uitgesteld vanwege de regen) is het moeilijk om me in te houden niet al van alles voor de nieuwe kamers te kopen.

De kamer van de jongste en oudste zijn inmiddels klaar, maar er valt nog genoeg te kopen voor de kamer van mijn lief en mij en de kamer van onze middelste (gelukkig maar!).

Een normaal mens zou zich waarschijnlijk inhouden tot de hele verbouwing afgerond is, maar ik kan het niet. Onze middelste wilde graag een serieus bureau, net als zijn grote broer. Prima, u vraagt, wij draaien. Laat dat speuren naar serieuze meubelstukken nou net één van mijn favoriete bezigheden zijn. Dus zo gezegd zo gedaan. Een waanzinnig mooi donker legergroen Gispen bureau is het resultaat van mijn speurwerk. Fijn dichtbij op te halen, en nog voor een goede prijs ook, mijn lief blij. Minder blij werd hij van het ophalen (ik vind, hij haalt); loodzwaar en amper demontabel. Maar hij is een doorzetter en nu staat er dus een prachtige vintage Gispen in onze woonkamer en ben ik er stiekem een beetje verliefd op geworden. Als de verbouwing straks klaar is, gaat hij naar de kamer van de middelste. Maar zoals het met verbouwingen gaat, die worden hier en daar uitgesteld. Helemaal niet erg, tot die tijd geniet ik er van.

Happy New Year?

Als je klein bent, heb je niet zoveel in te brengen over de invulling van de feestdagen. Tenminste, ik kan me niet herinneren dat mijn ouders mij vroeger ooit vroegen; goh Astrid, wat zou jij nou met kerst en oud en nieuw willen doen?

Niet echt een ramp, maar als je klein bent, duren heel uitgebreide diners op kerstdagen en Nieuwjaarsdag bij je opa en oma gewoon echt heel lang. Misschien dat ik daarom Nieuwjaarsdag de meest verschrikkelijke dag van het jaar ben gaan vinden. Al die dagen van kerstdiners (wij begonnen altijd al op Kerstavond) en feesten (Oud en Nieuw) en dan Nieuwjaarsdag, als je omviel van de slaap, eerst in de ochtend naar je ene opa en oma, de zoveelste oliebol naar binnen schuiven (als je afsloeg, kreeg je er toch eentje, voor de gezelligheid) en naar het schansspringen op tv kijken. Om vervolgens 's avonds bij je andere opa en oma aan te schuiven voor weer zo'n lange, uitgebreide zit. Het enige lichtpuntje op deze dag was gek genoeg mijn grote broer (Willem, let je even op). Want hij zat in het zelfde schuitje als ik en dat zorgde voor een tijdelijke wapenstilstand tussen ons als broer en zus. Als we een beetje leuke avond wilden hebben, zat er niks anders op dan zelf iets ludieks te verzinnen en dat deden we dan ook.

Oma had op zolder namelijk een oude nylon slaapzak en op de trap een dikke, dikke laag tapijt en de combi van die twee, dat bood perspectief! Wij sleten onze Nieuwjaarsdag- en avond door samen in een slaapzak, als een soort bobslee, van de trap van opa en oma af te denderen. Moet er nu niet meer aan denken, maar een lol dat we hadden! De jongens doen het hier ook wel eens, op een matras, want geen tapijt op de trap, maar...zoals bij mijn oma thuis wordt het niet meer, want wij gingen keihard (of heb ik dat beeld verheerlijkt?). Dat bobsleeën was ons hoogtepuntje op Nieuwjaarsdag, blij als we waren dat we even niet aan tafel hoefden te zitten. Nooit een opa, oma, ouder of oom of tante die we hoorden klagen. Misschien dat mijn moeder een keer haar hoofd om de deur heeft gestoken en iets riep in de trant van: doen jullie voorzichtig jongens? Maar dat was meer voor de vorm, denk ik. De volwassenen waren waarschijnlijk allang blij dat wij ons wisten te vermaken, zonder dat zij daar iets voor hoefden te doen. Konden zij verder met het Nieuwjaarsdiner.

Dat ga ik later als ik groot ben, écht niet doen, dacht ik altijd. En een voordeel aan volwassen zijn, is dat je dat allemaal zelf mag beslissen. En dat heb ik gedaan; Nieuwjaarsdag hoeven we hier in huis helemaal niks, nergens naar toe, geen diners, pyjamadag all day. Heerlijk.  Zo ook weer dit jaar. Maar je weet natuurlijk nooit of je er goed aan doet. Misschien krijg ik later wel het verwijt van de jongens dat wij op Nieuwjaarsdag nooit iets deden. Maar dat mogen ze dan lekker zelf oplossen.

Happy New Year!

Alleen maar moois voor kerst!

De zomer is mijn favoriete seizoen, maar wordt het langzaam steeds vroeger donker buiten en staat de kerst voor de deur, dan ben ik op slag groot kerst fan. De waxinelichtjes en de kaarsen zijn dan niet aan te slepen, want ik wil het liefst overal dat gezellige kaarslicht om me heen hebben. Gelukkig zijn ze het hier in huis inmiddels gewend, maar een vreemde zou denken dat we de energienota niet betaald hebben. De kerstperiode staat voor mij voor gezellige diners met familie, mooi gedekte tafels en zo mooi mogelijk ingepakte kerstcadeautjes (niet dat er met 4 mannen in huis veel eer te behalen valt aan mijn inpakkunsten, maar goed).

Dus wat een geluk dat Deens.nl mij nu juist in deze periode benaderde met de vraag of ik een December Gastblog voor hun site wilde schrijven! Want laten zij nou net een webshop zijn met alleen maar spullen om van te watertanden (o.a. Madam Stoltz en House Doctor) dus ja, natuurlijk schrijf ik daar graag een blog over!
De grote stervormige messing kandelaar van Madam Stoltz mag in huis met kerst natuurlijk niet ontbreken. Prachtig op een gedekte kersttafel of alleen in een klein kerst stilleven. Ik gebruikte de donkerblauwe kaarsen van de HEMA want die geven prachtig licht en steken mooi af bij het messing van de kandelaar. Messing is sowieso mijn grote favoriet en helemaal in de donkere wintermaanden. Eén enkel messing item geeft namelijk een ruimte nét dat beetje meer sfeer en uitstraling, zeker in combinatie met een donkere kleur als blauw of zwart.

En nu we toch in de goudtint hoek zitten; je doordeweekse ochtend koffie krijgt ineens aanzien als je hem drinkt uit de aardewerken zwarte mok van Madam Stoltz. Met hun subtiele maar ozo mooie handgemaakte goud/zwarte lepeltje natuurlijk (ja, ook als je je koffie zwart drinkt). Het zwart witte schoteltje hoort niet bij de mok, maar al het aardewerk van Madam Stoltz (van mokken tot borden) is prachtig en juist het combineren van de verschillende items en kleuren maakt het interessant.

En dan het leukste van kerstmis; het juiste cadeautje zoeken voor die ene persoon en het mooi inpakken. Ik laat het nooit in de winkel inpakken, want ik denk altijd (heel arrogant, ik weet het) dat ik het zelf veel beter kan. Het inpakken is bijna net zo leuk als het geven en ook al valt het mijn mannen vaak niet eens op dat iets mooi ingepakt is, onder de kerstboom staat het prachtig. Deze cadeaulabels van Madam Stoltz kunnen ze in ieder geval niet over het hoofd zien, want ze zijn simpel en stoer in zwart en wit.
Fijne kerst!