Mooie vondsten

Soms ben je niet echt op zoek naar iets, maar kom je het wel zomaar tegen en pas het ook nog eens zó goed in je huis, dat het bijna voorbestemd lijkt.
Zo was ik bijvoorbeeld helemaal niet op zoek naar een daybed. We hadden onze nieuwe bank namelijk net uitgezocht, dus een daybed was helemaal niet aan de orde.
Maar ja, zoals het wel vaker gaat bij mij; ik loop er tegen aan, kan het niet uit mijn hoofd zetten en het blijkt een perfect match te zijn (gelukkig!). Een perfect match met mij én met onze nieuwe bank, ook wel fijn.
En zo kwam het dus dat ik, op een dinsdagochtend in de auto stapte van Rotterdam naar Zwolle en daar een prachtig jaren 50 daybed op de kop tikte. Ze keken er hier thuis eerst wat raar van op, maar dat is wel vaker het geval, inmiddels heeft iedereen hem omarmt.  Zelfs de kat. Want die denkt dat we hem speciaal voor hem gekocht hebben en ligt er graag en vaak op, tussen mijn bonte verzameling kussens. Want dat is natuurlijk wel fijn aan een nieuw zitmeubel in huis; er moeten nieuwe kussens komen! Nog fijner, het daybed heeft een prachtige cognac kleur stof en dat kleurt zo'n beetje met alle kleuren in het spectrum, dus de zoektocht naar de mooiste kleuren is begonnen. Geen probleem lijkt me!

doe het zelf avocado's

(Tips on how to grow an avocadotree, scroll down.)

Het begon allemaal met een kastanje. Het was herfst en mijn lief en ik (toen nog kindloos en oh, wat hadden we het druk met niks) hadden een wandeling gemaakt en mijn zakken zaten vol met kastanjes. Niks bijzonders hier in huis; zomers verzamelen we schelpen, later in het jaar kastanjes, eikels of dennenappels. Bij thuiskomst gingen de kastanjes in potjes met aarde en dat was dat. Ik werd zwanger van onze eerste en zowaar, de kastanje werd een plant! Toen we gingen verhuizen, ging de kastanje van de pot in de grond en begon te groeien als een gek. Hoe gaaf was dit? De eerste snoei ging me wel aan mijn hart, maar was nodig (dat vond ik zelfs). Een van de afgesnoeide takken was zo groot als onze inmiddels 8 jarige zoon Finn, dus dat de kastanje het goed deed, daar hoefde ik niet over te twijfelen.
Een paar jaar later kregen we zelfs echte kastanjes aan de boom en konden we in de herfst onze eigen kastanjes rapen.
Nog steeds staat de boom in de tuin en ja, hij groeit, want dat doen bomen nou eenmaal en kastanjebomen in het bijzonder. Voorwaarde van mijn lief is dat hij zo nu en dan gesnoeid wordt. Prima wat mij betreft. Mijn voorwaarde is dat, mochten we ooit gaan verhuizen, Finn zijn kastanjeboom meeverhuisd. Moet mijn lief altijd om lachen, maar ik ben serieus. Grappig hoe ik, die het vroeger vertikte om met mijn moeder mee te gaan naar een tuincentrum (of woonwinkel) gewoon groene vingers bleek te hebben! Tegenwoordig kun je me geen groter plezier doen dan me in een tuincentrum te zetten en dat komt door die kastanjeboom (hoe dat met die woonwinkel afgelopen is, hoef ik je zeker niet te vertellen).

Na de kastanje volgden nog wat projecten, de een lukte, de andere niet. Tot ik een keer een avocado had gegeten en me afvroeg hoe dat met die pit zat. Onwetend stopte ik hem in een potje met aarde, maar er gebeurde niks. Lang leve internet, want daar stond precies uitgelegd hoe een avocado pit te groeien. Gelukkig voor mij eten we hier bijna dagelijks avocado's, want ook dat bleek niet altijd even goed te werken. Totdat er toch een pit wortel begon te schieten! Hoe blij kun je zijn! De avocado deed het zo goed, dat ik hem kon verpotten en nu groeit hij langzaam maar gestaag. Ik verwacht op de korte termijn nog geen avocado's, maar we zijn onderweg. En mochten we ooit verhuizen, dan gaat ook deze boom gewoon mee, net als de kastanjeboom!


Avocado Tips:

-Zoek in de supermarkt een goed rijpe avocado (zo een die, als je er inknijpt, echt goed indeukt)

-Haal de pit er voorzichtig uit en zorg dat je de onderkant van de pit waar een soort staartje uitsteekt, niet beschadigd.

-Was de pit schoon (pas op dat de onderkant niet beschadigd)

- Prik voorzichtig op 1/3 van de onderkant 3 houten prikkers op dezelfde hoogte in de pit. Het is namelijk belangrijk dat de pit met zijn 1/3 onderkant onder water komt te staan.

- Vul een glas tot de rand met water en zet dit in een zonnige vensterbank of op een zonnige plek.

- Leg nu de pit met de ingestoken prikker op het glas en kijk of de verhouding 1/3 klopt.

Je zult merken dat het water verdampt en dat de pit dus soms met minder water komt te staan. Vul dan het water bij.
En nu maar wachten. Het kan echt lang wachten en het enige wat je kunt doen is af en toe het water verversen en wachten. Lang wachten.
Je zult zien dat de pit gaat splijten, dat is een goed teken. De wortel en het plantje kome namelijk van binnenuit de pit.

Als het plantje begint te groeien en een beetje stevige steel krijgt, plaats je de pit (of in ieder geval alles wat er van over is, want de pit vergaat langzaam) in de aarde in een pot. Zorg dat pot groot genoeg is, zodat de wortels alle ruimte hebben. Zorg dat in ieder geval de wortels goed in de aarde zitten, de pit hoeft niet (volledig) onder de aarde.
Plaats de pot op een zonnige plek en geef regelmatig water. That's it! Succes!



Avocado Tips:

-find yourself a very ripe avocado, one that deforms when you push it.

-remove the seed of the avocado carefully, make sure you don't scratch the down side of it, especially the little piece that is sticking out on the down side.

-clean the avocado seed with water.

-stick 3 toothpickers at 1/3 from the bottom (see picture). The avocado seed has to be 1/3 under water.

-fill a glas full with water and place the avocado seed on top of the glass. The bottom of the seed has to be 1/3 under water, remember that.

-find a sunny place for the glass with the seed in it somewhere in the house.

-all you have to do now is wait. And wait some more. And some more. It takes some time, but it's worth it.

- if the avocado seed starts to grow, wait till there's an actual small plant growing (still from the seed in the water)and then place this plant in a flowerpot with soil. Put this in a sunny place and water it. Simple as that! Goog luck!

Dutchlivings 2 sale

Soms hik je al een tijd tegen dingen aan in je huis, die je eigenlijk niet meer vindt passen. Of je hebt er een paar van iets en 1 was ooit eigenlijk al meer dan genoeg (ruimte technisch dan...), maar je bleef stug volhouden dat 2 véél leuker was. En nu kom je tot de conclusie dat het toch wel wat vol is (vol is vol wil ik niet zeggen), dus spullen moeten weg. Ook dat ene leuke rotan kinderstoeltje van ROHE, want 2 van die stoeltjes in een huis, waarvan de jongens alleen maar op de grond zitten (te Xboxen), is toch ietwat overdreven (jaja, ik geef toe...) Maar ook dat knal oranje krukje dat op moment van aankoop nog zo leuk in de inrichting van het huis paste, maar inmiddels niet echt meer meedoet met de naturel kleuren van datzelfde huis. Dus ook weg. En zo is er nog meer, en het is allemaal leuk. Alleen niet meer in ons huis.

Vintage knikarm lamp €20,-

Oranje ijzeren kruk €20,-

VERKOCHT!
Lichtsnoer, 10 lampen. Voor binnen en buiten €20,-

Rieten opbergmand €15,-

Rotan kinderstoeltje, mist 2 spijltjes. €45,-

VERKOCHT!
Lamp met snoer en haak, zwart €15,-

VERKOCHT!
Lamp met snoer en haak, oranje €15,-

Roest letter A, afmeting +/- 40cm hoog. €15,-

Werkplek

Op de verlanglijst voor de verbouwing stonden op nummer 1 en 2 'ruimte' en 'eigen werkplek'. Niet per sé in die volgorde, ik wilde het gewoon alletwee, ik ben een vrouw.
Na de verbouwing heb ik 'ruimte' en 'eigen werkplek'. Het leven is niet zo moeilijk, dat blijkt maar weer. Ok, er stond ook 'mooie inbouwspotjes' op. Dus die kwamen er gelukkig ook. Daar kan ik ontzettend gelukkig van worden; de trap oplopen en dan mijn inbouw spotjes aandoen en de gehele ruimte prachtig verlicht zien worden. Je kan het nog zo mooi inrichten, als de verlichting niet klopt, slaat het nergens op.

Ook wat ruimte betreft, mag de vlag uit. Ik kan mijn yogamat uitrollen, zonder dat ik mijn bureau of bed hoef te verschuiven. Liggend op mijn mat, kan ik alles doen, zonder ook maar iets binnen een meter omver te stoten. Best fijn, als je voorheen bijna met je hoofd onder het bed moest liggen om een redelijke plank uit te voeren.

En dan mijn 'eigen werkplek'. Daar ben ik misschien nog wel het meest blij mee. Een eigen bureau, met mijn eigen spullen. Die ik er gewoon op kan laten liggen, zonder ze kwijt te raken (als vrouw in huis met 4 mannen in 1 huis weet ik inmiddels, manen 'vergeten' geleende spullen terug te leggen). Maar ook een eigen werkplek, waar niet meer de rommel van eerder genoemde 4 mannen rondslingert. Want ook dat weet ik inmiddels uit ervaring; mannen vergeten ook hun eigen spullen terug te leggen.
Een eigen werkplek, met een langgewenste inspiratiemuur erachter. Was mijn lief echt heel blij mee, een gat boren in de nieuwe muur voor een prikbord moet dat nou? Toch maar even gewacht tot hij even de deur uit was. Mooie foto's, grafische details, teksten, alles wat ik inspirerend vind, gaat aan de muur. Klaar om aan de slag te gaan dus.

Nu alleen nog de wifi optimaal daarboven. Dan hoef ik mijn blogs tenminste niet meer beneden in de woonkamer te schrijven, tussen rondslingerende spullen van de 4 bovengenoemden, maar gewoon op mijn 'eigen werkplek'.

Is het al voorjaar?

Na het weekend gaat de temperatuur omhoog en gaan we richting de 10 graden. Bij zo'n nieuwsbericht krijg ik altijd de voorjaarskriebels. Raar natuurlijk, want het is nog steeds januari en we moeten nog even, maar toch. Ik weet ook wel dat het pas voorjaar is als de magnolia in onze voortuin uit de knoppen komt en zoals ze er nu bij staat, lijkt ze nog niet echt aanstalten te maken. Maar als ik in de bloemenwinkels de bloesemtakken al zie staan en daarnaast bossen wilgen katjes (Salix), dan is het al bijna Pasen wat mij betreft.

Wilgen katjes maken me sowieso blij, want ook al ben ik allang geen klein meisje meer (oh I wish!) ik kan het nooit laten om even aan die kleine zilvergrijze bolletjes te voelen hoe zacht ze zijn. En het grappige is, vandaag deed onze jongste precies hetzelfde toen ik met een bos wilgen katjes thuis kwam. En ook hij kan niet wachten tot het voorjaar wordt, maar om een andere reden dan de mijne; zijn voetbal is voor morgen afgelast door de vorst. Daar werd hij niet vrolijker van, ik wel. Om 7:45 uur in het donker verzamelen voor een potje voetbal, is niet echt mijn favoriete bezigheid. Was het maar vast voorjaar, dat is voor iedereen beter. Echt.

Nieuw jaar, frisse blik

Met het nieuwe jaar dat alweer een tijd onderweg is, leek het me een goed moment om mijn blog weer op te pakken. Vorig jaar na de verbouwing is de klad namelijk in het schrijven gekomen, net als bij het fotograferen. Toch 2 dingen die ik heel graag doe, maar waar op de een andere manier niet echt ruimte of tijd voor was. Maar goed, de verbouwing is klaar, onze slaapkamer is klaar, we hebben de eerste zonnige dagen op ons boventerras gehad, kortom, het is hier fantastisch! Zelfs mijn lief vindt dat. Inmiddels. Want hij was niet al te blij met mijn geweldige plan om een reuze Strelitzia in onze slaapkamer te zetten. Hij heeft niks tegen Strelitzia's, wel tegen het feit dat hij mijn nieuwe kindje (én zijn pot én de aarde én de zakken steentjes) naar boven moest sjouwen. Heb hem nog maar niet gezegd dat de aarde binnenkort ververst moet worden.

Zoals met zoveel, lijkt alles na verloop van tijd alweer zo gewoon. Een mens schijnt snel aan dingen te wennen. Zo ook hier in huis. Alsof de extra verdieping er altijd is geweest, alsof ik altijd al een slaapkamer had die in het licht baadt. Toegeven, als ik met een volle wasmand naar boven zeul, zijn dat niet de eerste dingen waar ik aan denk. Is mijn kamer niet iedere dag spik en span, klaar voor een foto (ik had het me nog zo voorgenomen, faal), maar welk huis is dat wel? Gelukkig hebben we de foto's nog ;)





Mijn werkplek, er is er nog 1,die staat hier haaks op.
Dat is die van mijn lief, maar die is dus echt niet fotowaardig, mannen dingetje.

De kamer is nieuw, de spullen deels oud.
De lijstjes en het kleed vonden we in een geweldige kringloopwinkel in Gent.

Mijn kindje, met wat gewicht, een Strelitzia Reginae. De geweldige lamp is van IKEA.

Mijn leen bureau

Nu de verbouwing maandag eindelijk van start gaat (steeds werd het uitgesteld vanwege de regen) is het moeilijk om me in te houden niet al van alles voor de nieuwe kamers te kopen.

De kamer van de jongste en oudste zijn inmiddels klaar, maar er valt nog genoeg te kopen voor de kamer van mijn lief en mij en de kamer van onze middelste (gelukkig maar!).

Een normaal mens zou zich waarschijnlijk inhouden tot de hele verbouwing afgerond is, maar ik kan het niet. Onze middelste wilde graag een serieus bureau, net als zijn grote broer. Prima, u vraagt, wij draaien. Laat dat speuren naar serieuze meubelstukken nou net één van mijn favoriete bezigheden zijn. Dus zo gezegd zo gedaan. Een waanzinnig mooi donker legergroen Gispen bureau is het resultaat van mijn speurwerk. Fijn dichtbij op te halen, en nog voor een goede prijs ook, mijn lief blij. Minder blij werd hij van het ophalen (ik vind, hij haalt); loodzwaar en amper demontabel. Maar hij is een doorzetter en nu staat er dus een prachtige vintage Gispen in onze woonkamer en ben ik er stiekem een beetje verliefd op geworden. Als de verbouwing straks klaar is, gaat hij naar de kamer van de middelste. Maar zoals het met verbouwingen gaat, die worden hier en daar uitgesteld. Helemaal niet erg, tot die tijd geniet ik er van.

Varens uit het bos

Wat je op een woensdagmiddag in het bos allemaal niet tegen kunt komen! Terwijl ik stond te wachten tot de jongens uitgedold waren met takken slepen (wist je dat een mens gemiddeld 15.000 uur wacht in zijn leven? nou ik haal met gemak de 20.000 uur) viel mijn oog op een prachtige varen struik. En dan gaat het in mijn hoofd snel. Ik zie de structuur, de donker groene kleur en denk alleen maar; afknippen en naar huis.
Gelukkig had mijn middelste zijn zakmes bij zich (ik vervloek dit normaal, nu was ik er blij om) en kon ik een paar takken mooi afsnijden. Zo, naar huis jongens! We gingen toch pannenkoeken eten? Echt, het zijn hier in huis net olifanten, vergeten nooit iets, alleen als ik iets vraag. Eenmaal thuis konden de varentakken nog net. Ze drogen tot mijn verbazing best snel in, dus gauw vasgeplakt met wat spuitlijm en in een lijst gedaan. En in die lijst blijven ze dus gewoon heel lang goed. Het groen blijft mooi en ze blijven goed zitten. Koop er wel een echte grote lijst voor (mijn lijst is 70cmx100cm), want ze zijn groter dan je zou denken. En in ruime lijst ogen ze nog groter. Groot en super mooi, het resultaat is prachtig!