Plantenliefde

Ik moet eerlijk bekennen dat ik alle planten mooi vind. Behalve cactussen, daar vind ik niks aan en ook vetplanten doen me niet zo veel, maar dat was het wel zo'n beetje. Zelfs de 'vleesetende' planten van mijn jongste zoon kan ik in al zijn apartheid fascinerend vinden (hij klapt zijn getande bladeren dicht als er een vliegje op komt zitten, ontzettend cru, maar hé, natuur!). Maar er zijn een paar planten die echt mijn favoriet zijn en allemaal een plekje in huis hebben gekregen. En dat was niet makkelijk, want ik ben van de grote soorten. Niet dat er niet genoeg ruimte was, nee, ik heb ook nog rekening te houden met de 4 mannen die hier ook wonen en niet net zulke plantliefhebbers zijn als ik.


Strelitzia Reginae
Mijn letterlijk en figuurlijk grootste liefde is de Strelitzia Reginae die op onze slaapkamer staat en daar ook echt een statement maakt. De ruimte is helemaal wit en deze plant knalt gewoon je gezichtsveld binnen als je die kamer inloopt.
Het duurde even tot ik mijn lief overtuigd had dat deze plant toch écht een goed idee was, maar inmiddels is hij het met me eens.

Een korte periode van het jaar heeft ze prachtige bloemen, maar ook zonder deze bloemen is ze mooi. En blijkbaar is onze slaapkamer de perfecte temperatuur, want ze groeit als een malle. Ik heb in de winter alleen iets te veel water te geven, daar kwam ik gelukkig op tijd achter, daardoor is ze nu wat later met bloemen, eerst herstellen. 

Op dit formaat kwam de Strelitzia bij ons in huis vorig jaar mei.

Dit is het formaat van de Strelitzia na bijna een jaar.

Monstera Deliciosa
Een andere favoriet in huis is de Monstera. De Monstera Deliciosa wel teverstaan. Gelukkig niet het formaat van de Strelitzia, tenminste, nog niet, maar dat weten ze hier in huis nog niet. De bladeren van deze plant zijn groot en hebben een bijna grafisch open patroon. Mooi hoe deze plant groeit en zijn luchtwortels alle kanten op laat gaan. Deze luchtwortels kun je overigens gewoon in de grond steken, of afknippen. Heb je nou een blad met daaraan een wortel, dan is deze heel makkelijk af te knippen en te stekken (blad en de wortel samen, niet alleen de wortel). De Monstera is een ontzettend makkelijke plant, hoeft niet op een ontzettend lichte plek te staan (al vindt hij dat wel fijner) en ook qua water is eerder te weinig dan teveel meer dan genoeg.

Monstera Deliciosa

Ficus Lyrata
En dan mijn Ficus Lyrata. Ook wel de Vioolblad Vijg genoemd vanwege zijn enorm grote, glanzende bladeren. Ook geen heel lastige plant, een lichte plek (zon mag) en water (kleine hoeveelheid per keer) als de grond droog wordt. Voor alle planten geldt eigenlijk; lieer te weinig water, dan te veel. Behalve dan de vleesetende planten van zoonlief, die moeten iedere dag water op hun schoteltjes, en dat is ook echt op aan het einde van de dag!

Mijn Ficus en ik.

De Ficus toen hij net hier in huis was, nog niet op zijn inmiddels vaste plek bij het raam.

Wat er hier zoal nog meer in huis staat? (Te veel, zou mijn lief denk ik zeggen). Hierboven een foto met bijna alle planten uit het huis. Per onderstaande plant kun je op de link klikken om te lezen over hun verzorging.

Op onze eettafel staat een prachtige Philodendron Xanadu. Net als de Mostera een jungle van een plant met prachtige bladeren in de vorm van een veer. (Op de foto hier boven staat de Philodendron Xanadu op het zwarte krukje rechts).

Verder heb ik in onze vensterbank een vanuit de pit gegroeide avocado plant staan. Een plant laten groeien uit een zaad/pit, blijft een leuk experiment om te doen, wil je het ook eens proberen? Een paar blogs terug leg ik stap voor stap uit hoe je een avocado plant kan laten groeien vanuit een pit. (Op de foto hier boven staat de Avocado plant op het houten krukje rechts vooraan).

In ons keukenraam staat een Alocasia Calidora, ook wel de Olifantsoor plant genoemd. Prachtig grote bladeren en een mooi fris groen uiterlijk. (Op de foto hierboven staat de Alocasia Calidora op de grond, in het midden).

Op onze slaapkamer staan, naast de Strelitzia Reginae een Alocasia Zebrina (hier op de foto staat deze plant op het bureau) en een Calathea Medaillon (niet op de foto). Deze Calathea wordt ook wel de levende plant genoemd, omdat hij tegen de avond, zijn bladeren sluit.
Verder staat er op de eerste verdieping nog een prachtig decoratieve, donker groene Zamioculcas met glanzende bladeren en op de kamer van mijn jongste zoon staan 2 vleesetende planten; een Venus Vliegenval en een Sarracenia Vogel heel vredelievend naast een oude bekende, de Pilea, oftewel de Pannekoekplant.

Is het al voorjaar?

Na het weekend gaat de temperatuur omhoog en gaan we richting de 10 graden. Bij zo'n nieuwsbericht krijg ik altijd de voorjaarskriebels. Raar natuurlijk, want het is nog steeds januari en we moeten nog even, maar toch. Ik weet ook wel dat het pas voorjaar is als de magnolia in onze voortuin uit de knoppen komt en zoals ze er nu bij staat, lijkt ze nog niet echt aanstalten te maken. Maar als ik in de bloemenwinkels de bloesemtakken al zie staan en daarnaast bossen wilgen katjes (Salix), dan is het al bijna Pasen wat mij betreft.

Wilgen katjes maken me sowieso blij, want ook al ben ik allang geen klein meisje meer (oh I wish!) ik kan het nooit laten om even aan die kleine zilvergrijze bolletjes te voelen hoe zacht ze zijn. En het grappige is, vandaag deed onze jongste precies hetzelfde toen ik met een bos wilgen katjes thuis kwam. En ook hij kan niet wachten tot het voorjaar wordt, maar om een andere reden dan de mijne; zijn voetbal is voor morgen afgelast door de vorst. Daar werd hij niet vrolijker van, ik wel. Om 7:45 uur in het donker verzamelen voor een potje voetbal, is niet echt mijn favoriete bezigheid. Was het maar vast voorjaar, dat is voor iedereen beter. Echt.

Mijn leen bureau

Nu de verbouwing maandag eindelijk van start gaat (steeds werd het uitgesteld vanwege de regen) is het moeilijk om me in te houden niet al van alles voor de nieuwe kamers te kopen.

De kamer van de jongste en oudste zijn inmiddels klaar, maar er valt nog genoeg te kopen voor de kamer van mijn lief en mij en de kamer van onze middelste (gelukkig maar!).

Een normaal mens zou zich waarschijnlijk inhouden tot de hele verbouwing afgerond is, maar ik kan het niet. Onze middelste wilde graag een serieus bureau, net als zijn grote broer. Prima, u vraagt, wij draaien. Laat dat speuren naar serieuze meubelstukken nou net één van mijn favoriete bezigheden zijn. Dus zo gezegd zo gedaan. Een waanzinnig mooi donker legergroen Gispen bureau is het resultaat van mijn speurwerk. Fijn dichtbij op te halen, en nog voor een goede prijs ook, mijn lief blij. Minder blij werd hij van het ophalen (ik vind, hij haalt); loodzwaar en amper demontabel. Maar hij is een doorzetter en nu staat er dus een prachtige vintage Gispen in onze woonkamer en ben ik er stiekem een beetje verliefd op geworden. Als de verbouwing straks klaar is, gaat hij naar de kamer van de middelste. Maar zoals het met verbouwingen gaat, die worden hier en daar uitgesteld. Helemaal niet erg, tot die tijd geniet ik er van.

Giveaway!

Ik fotografeerde deze prachtige messing kandelaar van Madam Stoltz voor mijn gastblog op deens.nl en nu mag ik hem weggeven aan 1 van jullie! Wil je meedoen? Volg dan @deensnl en @dutchlivings en deel deze foto met #deensnldutchlivings

Mijn gastblog kun je vanaf 23 december lezen op deens.nl en dutchlivings.blogspot.nl)

De winnaar maak ik bekend op vrijdag 18 december!

Succes!